Vangsgjelding

Thomas Vatn Weisser takkar for applausen. Foto: Nils Rogn

Også samtidsmusikk

Oslo strykekvartett starta med eit stykke av Franz Schubert, Quartettsatz i c-minor. Her sette kvartetten standard med presist samspel og god formidling. Stykket veksla mellom hurtige og rolege parti, kraftig og stille spel og grovt og grant på strengene. Dei meistra alt. Så kom eit stykke samtidsmusikk av den norske komponisten Rolf Wallin, Curiosity cabinet. I dei ti satsane var det sanneleg mykje kuriøst, ein av dei var vel strengt tatt berre ein tone. Framføringa gjorde stykket litt enklare tilgjengeleg ved at kvar sats vart introdusert. Musikarane fekk nytta heile spekteret av lydar, der banking på felebotn og hakebrett inngjekk.

Nykomponert Grieg

Strengekvartett i F-Major av Edvard Grieg stod som avslutningsnummer. Dette er eit ufullstendig stykke som inntil for to månader sidan mangla to av dei fire satsane. Etter 19 år i ”gamet” med Oslo strykekvartett, fann cellisten Øystein Sonstad ut at dette verket måtte fullførast for at dei skulle ha fleire Griegmelodiar på repertoaret. Slik kunne publikum i Heensåsen kyrkje få servert både gamle og nye Griegtonar denne kvelden.  Stykket var tydeleg basert på norske folketonar, særleg i tredje sats var det parti med rein slåttemusikk. Kva som var Grieg og kva som var Sonstad var ikkje lett å finne ut av, og det betyr vel at han har gjort ein god jobb.

Ekstranummer

Taktfast og langvarig applaus gav ekstranummer. Her slo kvartetten til med ein rask kanadisk reel som gav vibrasjonar i dansefoten, og som vart meir og meir skeiv i tonane utover.

Inspirerande

Takk til Liv-Hilde Klokk og dei andre musikarane med Grihamar CD og vangshefte. Foto: Nils Rogn